Buiten de training
Ik wilde stoppen met de handstand. Wat controle me heeft geleerd
Voordat ik voor het eerst 30 seconden op mijn handen stond, was er een moment waarop ik wilde opgeven. Over controle over je beweging en je reactie op een mislukte poging.
Er was een moment waarop ik wilde stoppen met de handstand. Ik wilde niet nóg een poging doen. Maar ik bedacht dat het juist op zulke momenten makkelijk is om iets op te geven dat echt belangrijk voor ons is. Ik moest eerst mijn reactie onder controle krijgen om weer aan mijn lichaam te kunnen werken.
Twee kanten van zelfbeheersing
Lange tijd herkende ik controle makkelijker in mijn lichaam: in balans, spanning en het bewust uitvoeren van een beweging. Gaandeweg zag ik hoeveel er ook afhangt van mijn reactie op een mislukte poging. Controle over mijn lichaam en controle over mijn reacties zijn voor mij twee kanten van hetzelfde proces.
Controle over je reactie zit in dat korte moment waarop je je boosheid, twijfel of groeiende frustratie herkent en jezelf tijd geeft voordat je ernaar handelt. We kunnen niet altijd kiezen wat we op een bepaald moment voelen – emoties komen gewoon op. Maar we kunnen wel leren kiezen hoe we erop reageren. Je kiest wat je vervolgens doet, in plaats van ontmoediging de regie te laten overnemen.
De strijd om de eerste 30 seconden
Ik bedacht toen dat ik geen definitieve beslissing wilde nemen vanuit een moment van twijfel. Ik ging weer aan de slag. Dat betekende niet dat het ineens niet meer moeilijk was — het betekende dat ik mezelf de kans gaf om verder te leren.
Nu ik stabiel en zelfverzekerd op mijn handen sta, zie ik in mijn eerste 30 seconden meer dan alleen een tijdrecord. Die prestatie betekent juist zoveel voor me omdat ik eerder bereid was haar helemaal op te geven. Als ik naar die seconden kijk, zie ik dat moment van twijfel en de bewuste beslissing om terug te keren naar wat ik belangrijk vond. Door mezelf te beheersen, kon ik op weg blijven naar het beheersen van de beweging.
Als ik mijn emoties niet onder controle had gekregen, had ik mijn lichaam nooit onder controle gekregen.
Een ademhaling die je weer laat kiezen
Heb je een vraag?
Stuur me een bericht op WhatsApp — ik antwoord persoonlijk, meestal nog dezelfde dag.
In de praktijk geeft controle je ruimte om even stil te staan tussen wat je voelt en wat je gaat doen. Als een mislukte poging de gedachte ‘dit heeft geen zin’ oproept, volg dan een eenvoudig proces. Ten eerste: stop even en haal diep adem, zodat je niet op het hoogtepunt van je frustratie over je hele traject beslist. Ten tweede: benoem wat er gebeurt. Zeg tegen jezelf: ‘Ik ben nu teleurgesteld, omdat dit heel belangrijk voor me is’.
Dat is iets heel anders dan zeggen: ‘Ik ben hier niet voor gemaakt’.
Pas als je tot rust bent gekomen, kun je je volgende stap kiezen. Dat kan rust zijn, een andere aanpak of een nieuwe poging. Het belangrijkste is dat je beslissing gebaseerd is op je doel, niet op een emotie die zo weer voorbijgaat. Echte kracht is het vermogen om ondanks moeilijke momenten weer in actie te komen.
Verder in de serie ‘Buiten de training’
Discipline: blijven werken, ook op gewone dagen
Vrijheid begint bij het recht om te proberen
Van ‘ik geloof’ naar ‘ik weet’: vertrouwen opgebouwd door ervaring
Volgende stap
Laten we over je training praten
Vertel me waar je nu staat en wat je wilt bereiken. Samen bepalen we de eerste stap — geheel vrijblijvend.